Przyczyny tkwiące w dziecku

1.Stan zdrowia i ogólnej sprawności fizycznej dziecka wyrażający się obniżoną sprawnością:

  • sensoryczną (brak, uszkodzenie, zaburzenie lub opóźnienie rozwoju analizatorów zmysłów),
  • ruchową (zaburzenia kinestetyczne, dysfunkcje narządów ruchu),
  • intelektualną (upośledzenie umysłowe oraz jego pogranicze),
  • komunikowania się (wady lub zaburzenia rozwoju mowy),
  • funkcjonowania społecznego (zaburzenia emocjonalne i nerwicowe, zaburzenia zachowania, uzależnienia, niedostosowanie społeczne),
  • psychofizyczną, spowodowaną przewlekłymi chorobami somatycznymi, niedoborem lub nadmiarem wzrostu lub wagi ciała,
  • psychofizyczną, spowodowaną zaniedbaniami opiekuńczo-wychowawczymi (deprywacja kulturowa, niewydolność rodziców).

2.Zróżnicowany poziom rozwoju dzieci, ich uzdolnień oraz zainteresowań:

  • dysharmonie i opóźnienia rozwojowe,
  • szczególne uzdolnienia i talenty,
  • specyficzne zainteresowania.

3.Zakłócenia dynamiki procesów nerwowych:

  • zahamowanie psychoruchowe,
  • nadpobudliwość psychoruchowa z deficytami uwagi.

4.Zakłócenia procesu lateralizacji:

  • leworęczność,
  • lateralizacja skrzyżowana.

Przyczyny tkwiące w rodzinie

1.Sytuacja ekonomiczna rodziny i warunki jej życia:

  • ubóstwo materialne,
  • złe warunki mieszkaniowe.

2.Zróżnicowanie kulturowe rodziny.

3.Dysfunkcjonalność lub dezorganizacja rodziny jako środowiska wychowawczego:

  • rozbicie struktury rodziny (rozwody, rodziny niepełne),
  • niewydolność wychowawcza rodziny (wychowawcza lub opiekuńcza dysfunkcjonalność rodziny),
  • patologiczne zachowania co najmniej jednego z rodziców (alkoholizm lub inne uzależnienia, przestępczość, prostytucja),
  • modelowanie patologicznych wzorów zachowań w rodzinie.

Przyczyny tkwiące w szkole

1.Organizacyjne:

  • częste zmiany nauczycieli uczących,
  • niewystarczające przygotowanie do pracy zawodowej nauczycieli,
  • osobowościowe cechy nauczycieli,
  • konflikty między nauczycielami,
  • złe warunki materialne nauczania (stan sal lekcyjnych i ich wyposażenia),
  • niewystarczające wyposażenie w pomoce dydaktyczne i środki techniczne,
  • duża liczebność zespołów klasowych,
  • praca wielozmianowa szkoły,
  • niewłaściwy plan pracy szkoły.

2.Dydaktyczne:

  • brak uzgodnionego przez nauczycieli programu wychowawczego szkoły,
  • niewłaściwe formy i metody nauczania,
  • mechaniczne egzekwowanie wiadomości i umiejętności wyznaczanych przez program (bez uwzględnienia specyficznych możliwości uczniów),
  • niewyrównanie braków w wiedzy i umiejętnościach uczniów,
  • brak systematycznej kontroli pracy i osiągnięć uczniów,
  • nadmierny werbalizm w pracy z uczniami,
  • przeładowanie programu szkolnego.

„Głos pedagogiczny” wrzesień 2012(41)

AUTOR: PIOTR WILIŃSKI

 


OPRACOWANO NA PODSTAWIE:

1.Konopnicki J., Powodzenia i niepowodzenia szkolne, PZWSz, Warszawa 1966.

Kupisiewicz Cz., Niepowodzenia dzieci w nauce szkolnej, w: Pomykało W. (red.), Encyklopedia pedagogiczna, Fundacja Innowacja, Warszawa 1993, s. 449-453.

2.Kupisiewicz Cz., O zapobieganiu drugoroczności, PZWSz, Warszawa 1964.

SpionekH., Opóźnienia i dysharmonie rozwoju uczniów jako przyczyna ich trudności i niepowodzeń szkolnych, w: Hulek A. (red.), Pedagogika rewalidacyjna,PWN, Warszawa 1980, s. 344-363.

3.Spionek H., Psychologiczna analiza trudności i niepowodzeń szkolnych,PZWSz, Warszawa 1970.

4.Spionek H., Zaburzenia rozwoju uczniów a niepowodzenia szkolne,PWN, Warszawa 1985.

5.Tomasik E., Pomoc specjalna w szkole powszechnej,PWN, Warszawa 1989.