05 listopada w szkole odbyły się ostatnie zajęcia z cyklu spotkań profilaktycznych dla młodzieży prowadzonych przez trenerów z Fundacji „Aby nikt nie zginął” z Łodzi pod hasłem „Ja, jako wartość”. Łącznie w zajęciach, trwających od września bieżącego roku, wzięło udział 260 uczniów. Podczas warsztatów uczestnicy mieli możliwość doświadczyć i zrozumieć emocje wpływające na obraz samego siebie. Uświadomili sobie, że podstawową przyczyną sięgania po środki uzależniające jest niska samoocena, a wewnętrzną siłą opierania się wszelkim patologicznym zagrożeniom jest własna, zdrowa tożsamość. Program współfinansowano ze środków Gminy Miasta Tomaszów Mazowiecki.

Znalezione obrazy dla zapytania aby nikt nie zginął

JAK POMOC DZIECKU Z CHOROBĄ PRZEWLEKŁĄ, ABY MIMO CZĘSTYCH ABSENCJI RADZIŁO SOBIE W SZKOLE

Wskazówki dla rodziców

Drogi Rodzicu!

1.Przekaż szkole (nauczycielom, wychowawcy, pedagogowi) szczegółowe informacje dotyczące choroby dziecka: opisz objawy, które mogą utrudniać naukę i funkcjonowanie w grupie, zapoznaj z ograniczeniami psychofizycznymi, jakim podlega dziecko, poinformuj wszystkich ważnych czynnikach choroby. Informacje te są szkole potrzebne, by jak najlepiej wspomóc Twoje dziecko.

2.Udaj się z dzieckiem do poradni psychologiczno-pedagogicznej, by zdiagnozować jego potrzeby i możliwości. Na podstawie przeprowadzonych badań zostanie wystawiona opinia psychologiczno-pedagogiczna zawierająca wskazówki do pracy z dzieckiem - w domu w szkole. Prawdopodobnie znajdzie się w niej zapis o dostosowaniu wymagań szkolnych do możliwości dziecka. Przekaż opinię nauczycielom w szkole, by mogli wdrażać zawarte w niej zalecenia.

SZANOWNY RODZICU!

Dorastanie to okres naturalnych przeobrażeń ciała, które budzą w każdym nastolatku wiele sprzecznych odczuć. Charakterystyczne są: poczucie osamotnienia, obniżenie poczucia własnej wartości i kompleksy. Nastolatek porównuje się z rówieśnikami, oceniając rysy twarzy, kształt sylwetki czy dobór elementów stroju. To wszystko w obawie przed brakiem ich akceptacji, a niekiedy także akceptacji rodziny. Poza tym pewien kult piękna, mało realistyczny schemat doskonałości lansują także media. W tym wieku eksperymentowanie z własnym wizerunkiem jest normalne, o ile nie przeradza się w niebezpieczną obsesję na punkcie idealnej figury. Zaczyna się to bardzo niewinnie - od marzeń, by wyglądać jak modelka czy znany aktor, a może skończyć się depresją lub inną ciężką chorobą.

Twoim zadaniem jest mądre i rozsądne wyznaczanie dorastającemu dziecku granic, baczna obserwacja jego poczynań, zachęcanie go do rozmów i uważne słuchanie tego, co do Ciebie mówi.

 

Przyczyny tkwiące w dziecku

1.Stan zdrowia i ogólnej sprawności fizycznej dziecka wyrażający się obniżoną sprawnością:

  • sensoryczną (brak, uszkodzenie, zaburzenie lub opóźnienie rozwoju analizatorów zmysłów),
  • ruchową (zaburzenia kinestetyczne, dysfunkcje narządów ruchu),
  • intelektualną (upośledzenie umysłowe oraz jego pogranicze),
  • komunikowania się (wady lub zaburzenia rozwoju mowy),
  • funkcjonowania społecznego (zaburzenia emocjonalne i nerwicowe, zaburzenia zachowania, uzależnienia, niedostosowanie społeczne),
  • psychofizyczną, spowodowaną przewlekłymi chorobami somatycznymi, niedoborem lub nadmiarem wzrostu lub wagi ciała,
  • psychofizyczną, spowodowaną zaniedbaniami opiekuńczo-wychowawczymi (deprywacja kulturowa, niewydolność rodziców).

2.Zróżnicowany poziom rozwoju dzieci, ich uzdolnień oraz zainteresowań:

  • dysharmonie i opóźnienia rozwojowe,
  • szczególne uzdolnienia i talenty,
  • specyficzne zainteresowania.

3.Zakłócenia dynamiki procesów nerwowych:

  • zahamowanie psychoruchowe,
  • nadpobudliwość psychoruchowa z deficytami uwagi.

4.Zakłócenia procesu lateralizacji:

  • leworęczność,
  • lateralizacja skrzyżowana.

Przyczyny tkwiące w rodzinie

1.Sytuacja ekonomiczna rodziny i warunki jej życia:

  • ubóstwo materialne,
  • złe warunki mieszkaniowe.

2.Zróżnicowanie kulturowe rodziny.

3.Dysfunkcjonalność lub dezorganizacja rodziny jako środowiska wychowawczego:

  • rozbicie struktury rodziny (rozwody, rodziny niepełne),
  • niewydolność wychowawcza rodziny (wychowawcza lub opiekuńcza dysfunkcjonalność rodziny),
  • patologiczne zachowania co najmniej jednego z rodziców (alkoholizm lub inne uzależnienia, przestępczość, prostytucja),
  • modelowanie patologicznych wzorów zachowań w rodzinie.

Przyczyny tkwiące w szkole

1.Organizacyjne:

  • częste zmiany nauczycieli uczących,
  • niewystarczające przygotowanie do pracy zawodowej nauczycieli,
  • osobowościowe cechy nauczycieli,
  • konflikty między nauczycielami,
  • złe warunki materialne nauczania (stan sal lekcyjnych i ich wyposażenia),
  • niewystarczające wyposażenie w pomoce dydaktyczne i środki techniczne,
  • duża liczebność zespołów klasowych,
  • praca wielozmianowa szkoły,
  • niewłaściwy plan pracy szkoły.

2.Dydaktyczne:

  • brak uzgodnionego przez nauczycieli programu wychowawczego szkoły,
  • niewłaściwe formy i metody nauczania,
  • mechaniczne egzekwowanie wiadomości i umiejętności wyznaczanych przez program (bez uwzględnienia specyficznych możliwości uczniów),
  • niewyrównanie braków w wiedzy i umiejętnościach uczniów,
  • brak systematycznej kontroli pracy i osiągnięć uczniów,
  • nadmierny werbalizm w pracy z uczniami,
  • przeładowanie programu szkolnego.

„Głos pedagogiczny” wrzesień 2012(41)

AUTOR: PIOTR WILIŃSKI

 


OPRACOWANO NA PODSTAWIE:

1.Konopnicki J., Powodzenia i niepowodzenia szkolne, PZWSz, Warszawa 1966.

Kupisiewicz Cz., Niepowodzenia dzieci w nauce szkolnej, w: Pomykało W. (red.), Encyklopedia pedagogiczna, Fundacja Innowacja, Warszawa 1993, s. 449-453.

2.Kupisiewicz Cz., O zapobieganiu drugoroczności, PZWSz, Warszawa 1964.

SpionekH., Opóźnienia i dysharmonie rozwoju uczniów jako przyczyna ich trudności i niepowodzeń szkolnych, w: Hulek A. (red.), Pedagogika rewalidacyjna,PWN, Warszawa 1980, s. 344-363.

3.Spionek H., Psychologiczna analiza trudności i niepowodzeń szkolnych,PZWSz, Warszawa 1970.

4.Spionek H., Zaburzenia rozwoju uczniów a niepowodzenia szkolne,PWN, Warszawa 1985.

5.Tomasik E., Pomoc specjalna w szkole powszechnej,PWN, Warszawa 1989.

 

 DROGI UCZNIU - PAMIĘTAJ, ŻE AKTYWNOŚĆ FIZYCZNA MOŻE Cl POMÓC:

 

....wyglądać lepiej i robić więcej rzeczy:

  • pomaga kontrolować wagę, budować smukłe mięśnie oraz zmniejszyć ilość tkanki tłuszczowej,
  • może pomóc regulować apetyt, by jedzenie posiłków było zharmonizowanepotrzebami organizmu,
  • może poprawić wygląd,
  • poprawia postawę,
  • zwiększa siłę, elastyczność i sprawność mięśni;

 

....czuć się lepiej pod względem psychicznym i emocjonalnym:

  • pomaga radzić sobie ze stresem w zdrowy sposób,
  • zmniejsza ryzyko palenia, picia alkoholu oraz brania narkotyków,
  • zmniejsza poczucie przygnębienia oraz niepokoju,
  • zwiększa zdolność koncentracji oraz ułatwia osiąganie lepszych wyników w szkole,
  • może prowadzić do poprawy snu,
  • sprzyja poczuciu pewności siebie oraz pozytywnej samoocenie,
  • poprawia stosunek do własnego ciała,
  • sprawia przyjemność;

 

....zachować zdrowie w długiej perspektywie:

pomaga zbudować oraz utrzymać zdrowe kości,

  • obniża poziom cholesterolu,
  • obniża ciśnienie krwi,
  • zmniejsza ryzyko zawału serca,
  • sprawia, że życie jest dłuższe i lepsze

 

 

 

 

„Głos pedagogiczny” czerwiec 2012(40).

Dbaj o swoje ciało — to twoja najlepsza wizytówka

 

ZĘBY:

  • myj je 2 razy dziennie, przez ok. 3-5 minut,
  • szczoteczkę zmieniaj co 3 miesiące,
  • używaj płynów do płukania jamy ustnej,
  • po posiłkach żuj przez kilka minut bezcukrową gumę do żucia,
  • nie jedz i nie pij słodkich produktów po wieczornym szczotkowaniu,
  • co pół roku odwiedzaj dentystę.

 PO CO?

  • by zęby były białe i zdrowe,
  • by mieć przyjemny, świeży zapach z ust,
  • by jak najdłużej mieć swoje zęby.

RĘCE:

  • myj mydłem i ciepłą wodą,
  • nie zapomnij o nadgarstkach i przestrzeniach wokół paznokci,
  • osusz je dokładnie ręcznikiem,
  • myj zawsze:
    • po skorzystaniu z toalety,
    • przed posiłkiem,
    • po zabawie ze zwierzętami,
    • po kontakcie z ziemią,
    • po sprzątaniu.

PO CO?

  • by zapobiec chorobom, takim jak salmonella, żółtaczka pokarmowa, czy zakażeniem owsikami bądź tasiemcem,
  • by móc podać dłoń na przywitanie innym bez wstydu.

CIAŁO:

  • myj się codziennie, najlepiej biorąc ciepły prysznic,
  • unikaj długich kąpieli w wannie w gorącej wodzie,
  • miej własny ręcznik i gąbkę,
  • szczególnie dokładnie myj te części ciała, które najbardziej się pocą (pachwiny, stopy, ręce).

PO CO?

  • by uniknąć chorób skóry, pieczenia, swędzenia, wyprysków,
  • by ładnie pachnieć, dzięki czemu inni nie będą się od Ciebie odsuwać.

 

 

AUTOR: KINGA RUSIN

„Głos Pedagogiczy” czerwiec 2012 (40)

NIEBIESKA LINIA

Pogotowie Ofiar Przemocy

INFOLINIA 0 801 12 00 02

POMARAŃCZOWA LINIA

Problem alkoholowy u Nastolatków

INFOLINIA 0 801 14 00 68

Poniedziałek - Piątek 14.00 - 20.00

Krajowe Biuro D/S Przeciwdziałania Narkomanii

INFOLINIA 0 801 19 99 90

Czynne codziennie godz. 16.00 - 21.00

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej

ul. Cekanowska 5

97-200 Tomaszów Maz.

tel. (44) 723 73 53

Komenda Państwowa Policji

ul. O. Lange 44

97-200 Tomaszów Maz.

Rewir Dzielnicowych

tel. (44) 726-10-29

Stowarzyszenie Pomocy "Arka Noego"

ul. Legionów 25 a

97-200 Tomaszów Maz.

tel. (44) 725-04-50

609 802 096

Stowarzyszenie Abstynenckie "Azyl"

ul. Hallera 2

97-200 Tomaszów Maz.

tel. (44) 725-23-21

Abstynenckie Stowarzyszenie "Ala"

ul. Św. Antoniego 55

97-200 Tomaszów Maz.

tel. (44) 724-50-02

Miejska Komisja Rozwiązywania problemów Alkoholowych

ul. Św. Antoniego 55

97-200 Tomaszów Maz.

tel. (44) 724-60-16

Poradnia Leczenia Uzależnień

ul. Graniczna 63

97-200 Tomaszów Maz.

tel. (44) 724-66-10

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna

ul. Piłsudskiego 37

97-200 Tomaszów Maz.

tel. (44) 723 34 86

Sąd rejonowy - III Wydział Rodzinny i Nieletnich

ul. Mościckiego 9

97-200 Tomaszów Maz.

tel. (44) 725-75-44